Sint-Bernard; een reddingshond en een gezinshond!

De Sint-Bernard als reddingshond

Oorspronkelijk komt de Sint-Bernard uit Zwitserland. Hij is nauw verwant aan de Zwitserse Senne, die als reddingshond werd gebruikt door Augustijner monniken op de Sint Bernardpas. Ook de Sint-Bernard werd door monniken ingezet bij het redden van mensen. Deze grote hond met zijn kortharige vacht is namelijk goed bestand tegen de kou en met zijn gevoelige neus kan hij mensen al op grote afstand ruiken. De kortharige Sint-Bernard was er dus het eerst. In de negentiende eeuw werd deze gekruist met langharige grote honden als de Newfoundlander en de Pyreneese Berghond.

Hierdoor ontstond uiteindelijk de langharige variant; in Nederland komen beide soorten Sint-Bernards nog steeds voor.

De Sint-Bernard als gezinshond

Inmiddels wordt de Sint-Bernard niet meer ingezet als reddingshond, maar is hij vooral een trouwe gezinshond waarmee heerlijk is te wandelen. Hij is – ondanks zijn grote, logge lichaam – een echte kindervriend. Een Sint-Bernard kan waaks zijn, maar is over het algemeen erg rustig, vriendelijk en gevoelig naar anderen. Wel is deze lobbes erg eigenzinnig; hij zal dus niet altijd evenveel zin hebben om naar je te luisteren. Ben je op zoek naar een gezellige gezinshond? Dan is de Sint-Bernard misschien de juiste keuze!

Wil je meer lezen over de Sint Bernard, kijk dan eens op de websites van de Hollandsche Sint Bernard Club en de Nederlandse Vereniging Sint Bernardvrienden.