Kat met blaasgruis
Stanley kon niet meer plassen
Stanley werd met spoed de spreekkamer binnen gebracht. Kermend van de pijn en totaal van slag. Ook de rest van de familie, 2 ouders en 3 kinderen stonden mij met grote ogen aan te kijken. Snel en enigszins opgelucht gaven zij het draagmandje met Stanley af en vroegen zich hardop af wat er toch aan de hand kon zijn. Vanaf vanmorgen had hun rode kater niet meer gegeten of gedronken, liep de hele tijd naar zijn bak, miauwde dan vreselijk zielig en kwam er dan weer onverrichte zaken vanaf. Ze hadden het de hele dag aangekeken, maar nu, zo net voor het weekend en het slapen, wilde ze toch wel graag dat het opgelost werd.
Voorzichtig werd Stanley uit zijn vervoersmand gehaald en direct voelde ik zijn hartje tekeergaan onder mijn hand. De oogslijmvliezen waren bleek en grote pupillen keken mij aan. Zodra ik met mijn handen aan zijn buik kwam, werd alarmfase 1 geactiveerd en viel er met onze patiënt niet meer te onderhandelen. De waarschijnlijke diagnose was echter al wel duidelijk, het was onmogelijk geworden voor Stanley om te plassen, waarschijnlijk tengevolge van blaasgruis in de urineleider.
De behandeling van blaasgruis
De behandeling hiervan is voor de kat vaak pijnlijk, dus werd een klein roesje gegeven, waardoor de werkzaamheden uitvoerbaar werden. Stanley lag nu ontspannen op de behandeltafel en in de buik was een enorm gespannen blaas te voelen, die bijna op ploffen stond. Een eerste poging om een katheter, via de penis, in te brengen mislukte. De druk was te groot en de penispunt was verstopt met blaasgruis. Dan maar vanaf de andere zijde, een punctie van de blaas. Hierdoor werd het mogelijk om urine uit de blaas te halen, waardoor de druk verminderde en inderdaad was het daarna direct mogelijk om een katheter in te brengen. De blaas werd daarna tweemaal gespoeld met een bufferoplossing. Hierdoor wordt het blaasgruis opgelost en via de katheter buiten het lichaam gebracht.
Onder de microscoop werd de urine nader onderzocht en bleek deze barstensvol struviet te zitten, zeer scherpe kristallen die als mesjes in de blaaswand en urineleiders snijden. Hierdoor komt bloed in de urine en wanneer de kristallen samenklonteren verstoppen ze de plasbuis en dan……nou ja dan krijg je patiënten als Stanley, die zich na de ingreep opgelucht ging schoonwassen en nog niet wist dat hij vanaf vandaag “levenslang” was veroordeeld tot het speciale blaasdieet, dat er voor zorgt dat er geen struvietkristallen meer ontstaan, maar dat was op dit moment het laatste waar Stanley en zijn verzorgers zich druk over maakten…
Ron Stolk
http://www.dierenkliniekzwartezee.nl/
Reageren:
Geen reacties geplaatst

