Onderzoek naar rattenfamilies

Onderzoek naar rattenfamilies

Een mannetjesrat die uit een nest met veel zusjes komt, is minder aantrekkelijk voor een vrouwtjesrat dan een mannetjesrat die uit een nest komt met veel broers of evenveel zussen als broers. Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Texas.

Onderzoeker David Crews bestudeerde rattenfamilies. Een vrouwtjesrat die zich tot een mannetjesrat voelt aangetrokken, maakt specifieke bewegingen om dat aan de desbetreffende mannetjesrat duidelijk te maken. Die bewegingen zijn voor het mannetje een signaal om het vrouwtje te benaderen. Vrouwtjesratten vertoonden dit gedrag echter veel minder voor mannetjesratten die uit een nest vol vrouwtjesratten komen.

Crews ontdekte ook dat mannetjesratten met veel zusjes veel minder aandacht besteden aan het ‘berijden’ van de vrouwtjesratten. Wel penetreerden en ejaculeerden ze evenveel. Volgens Crews zijn deze mannetjes efficiënter in het paren. Dat is een compensatie voor het feit dat deze mannetjesratten met veel zusjes minder aantrekkelijk zijn voor vrouwtjesratten. Daarom pakken ze het gelijk goed aan.

Eerdere studies

Uit eerdere studies was al duidelijk geworden dat de volgorde waarin broers en zussen ter wereld komen, het gedrag beïnvloedt. Dat geldt overigens zowel voor ratten als voor mensen. Een vrouwtjesrat met een grote en een kleine broer, vertoont meer mannelijk gedrag.