Hoe konijnen huisdieren zijn geworden

Konijnen houden

Konijnen worden eigenlijk pas relatief kort als huisdier gehouden, zeker als je bedenkt dat ze al duizenden jaren in het wild leven. Waarschijnlijk leefden er vóór de Eerste IJstijd in heel Europa al konijnen. Door de extreme kou trokken de beestjes zich echter terug naar het Iberisch schiereiland (Spanje en Portugal) waar het lekker warm was. Rond 250 voor Christus betraden de Romeinen het Iberisch schiereiland, waar ze dus konijnen zagen. De Romeinen waren meteen gecharmeerd van de beestjes en besloten ze op de eilanden in de Middellandse Zee en in andere gebieden waar zij regeerden uit te zetten. Daardoor leven er nu in grote delen van Europa konijnen.

De Romeinen

De Romeinen waren overigens ook de eersten die konijnen als ‘huisdier’ hielden. Zij vingen konijnen en lieten ze wonen in leporariën: ommuurde tuinen die beplant waren met struikgewas. Denk overigens niet dat de Romeinen konijnen behandelden als echte huisdieren; zij aten namelijk hun konijnen op als ze honger hadden!

Monniken

In de middeleeuwen werd het konijn steeds meer een huisdier. Franse monniken beschermden toen konijnen tegen natuurlijke vijanden door ze een verblijfplaats aan te bieden. Vooral witte en gevlekte dieren werden door de monniken beschermd, omdat deze dieren weinig kans hadden te overleven in de natuur. De monniken gingen ook konijnen fokken en daardoor werd het konijn steeds tammer. In de negentiende eeuw begonnen fokkers actief en gericht te fokken. Door met konijnen die opvielen vanwege hun kleur, vorm of vacht te fokken, ontstonden er vele rassen. Ook arme mensen gingen vanaf de middeleeuwen steeds vaker konijnen houden. Konijnen waren goedkoop in onderhoud en voer en dienden zelf ook vaak als voedsel voor de mens. Pas sinds de Tweede Wereldoorlog houden mensen konijnen echt als huisdier, zonder ze op te eten.