Vissen gedragen zich als wielrenners

Vissen achteraan

Vissen die achteraan zwemmen in een school, maken gebruik van de aanzuigende stroming die hun voorgangers in het water veroorzaken zodat ze zich minder hoeven in te spannen.
Een vis die aan de staart van een school bungelt, hoeft ongeveer 12 procent minder hard te werken dan de ‘koplopers’ in een school. Dat blijkt uit onderzoek aan de Universiteit van Glasgow, gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Proceedings of the Royal Society B. De Schotse onderzoekers kwamen tot hun bevindingen door filmbeelden te bestuderen van scholen goudharders die door een aquarium in hun laboratorium zwommen. Ze berekenden de stofwisseling van de dieren door te meten hoe snel het zuurstofniveau in het water afnam. Ook telden ze het aantal bewegingen van de staart van elke vis.

Slipstream

De slipstream van de koplopers vermindert de weerstand waarmee hun volgers te maken krijgen. De achterblijvers hoeven zich daardoor minder in te spannen om dezelfde snelheid te bereiken als de koplopers. De positie van een vis in een school hangt volgens de onderzoekers vooral af van de fysieke gesteldheid van een vis. De meest fitte dieren zwemmen voorop, de zwakkere exemplaren zwemmen achteraan.