Vissenpoep deels verantwoordelijk voor carbonaatvorming

Wetenschappers onderzoeken vissenpoep

Vissenpoep is belangrijk. Dat hebben Britse, Canadese en Amerikaanse wetenschappers onderzocht en beschreven in het Amerikaanse tijdschrift ‘Science’.

Eerst dachten de wetenschappers dat de verbindingen waar CO2 in ligt opgeslagen, en waar kalksteen uit ontstaat (calciumcarbonaten en magnesiumcarbonaten), alleen uit afgestorven resten plankton bestonden. Uit het onderzoek blijkt nu echter dat ook vissenpoep een grote hoeveelheid kalk bevat; de uitscheiding is verantwoordelijk voor 3 tot 15 procent van de totale carbonaatvorming in zee.

Beter in staat om zuurstof op te nemen

Vissen zijn door de kalk die ze bij zich dragen beter in staat zuurstof uit het water en voedingsstoffen op te nemen. De kalk zorgt ervoor dat het verschil tussen het zoutgehalte van het zeewater en de lichaamscellen van de vis wordt opgeheven.

Steeds minder planktonresten en vissen.

Op de bodem van de oceaan liggen steeds minder planktonresten. Dat komt door de verzuring van het zeewater. De totale hoeveelheid vis neemt echter ook af door vervuiling van de zee en overbevissing. Dat de planktonresten minder worden, is erg nadelig voor de natuurlijke koolstofkringloop van de aarde. Deze kringloop is als het ware de natuurlijke klimaatbuffer van de aarde en zorgt ervoor dat de atmosfeer een constante hoeveelheid koolstof bevat. Uit dit nieuwe onderzoek blijkt dus maar weer eens hoe belangrijk ook vissen, en vooral hun poep, dus zijn voor de biodiversiteit van de aarde.