De oorsprong van de kanarie

In het jaar 31 voor Christus, schonk Augustus, keizer van Rome de vrijheid aan Juba, slaaf en zoon van Juba de eerste, koning van Numidië. Juba keerde terug naar zijn land en leerde zijn volk de romeinse beschaving en haar weldaden kennen. Maar hij deed nog meer: hij bestudeerde ook aardrijkskunde, fauna en flora. Daar Juba zijn kennis steeds meer wilde uitbreiden, nam hij op zekere dag het besluit een vloot uit te rusten om de wind en zeestroming te bestuderen.

Hij koos dus volle zee en vond enkele dagen later een onbekend eiland. Dit land scheen de koningzoöloog niet zeer herbergzaam toe, want het werd verdedigt door grote wilde honden. Toch lukte het Juba om deze honden te temmen en ze tot vrienden te maken. En daar het eiland nog geen naam had, gaf hij het de naam van de hond. In het latijn is hond ¨Canis¨. Vandaar de ¨Kanarische eilanden¨.

Eeuwen later voer een schip, dat een lading vogels vervoerde, voor de kust van de ¨Kanarische Eilanden¨, toen het door een geweldige storm verrast werd. Het schip stond op het punt te zinken. De kapitein gaf orders de vogels vrij te laten en daar de eilandengroep dichtbij was, wisten de vogels het eiland gemakkelijk te bereiken. Doordat het klimaat en de plantengroei gunstig waren en de voedselvoorraad overvloedig, hebben de vogels zich in dit paradijs gevestigd en werden later ¨Kanarievogels¨ genoemd.

Er bestaat nog een andere versie, die verondersteld dat de kanarie zich bij de trek op de eilanden vestigden. Een schip zou dan op zekere dag een lading kanaries op deze eilanden, zijn komen halen. Dit schip leed schipbreuk nabij de kust van het eiland ¨Elba¨, zodat alle vogels daar werden vrijgelaten. Deze kanaries zouden de voorouders zijn van de ¨Cini¨ of te wel de ¨Midden-Europese kanaries¨.

Wat er ook van waar is, een kanarie roept het beeld op van een ¨Berber-prins¨, want hij is het die aan het mooiste eiland en aan het liefelijkste vogeltje de naam gaf van de hond.

Bron: Vogelvereniging Sliedrecht ¨De Vogelvriend¨